Για τρίτη φορά τα τελευταία 6 χρόνια ο Ρουβίκωνας επισκέπτεται το Δημαρχείο Ηλιούπολης. Οι τρεις τελευταίες δημοτικές αρχές έχουν τραβήξει το ενδιαφέρον της συλλογικότητας για διαφορετικούς λόγους. Το 2019 επί δημαρχίας Β. Βαλασόπουλου μέλη του Ρουβίκωνα πραγματοποίησαν την πρώτη παρέμβαση στο Δημαρχείο για την πτώση γερανογέφυρας η οποία απείλησε τις ζωές δημοτικών υπαλλήλων. Το 2021, επισκέφτηκαν τον τότε δήμαρχο Γ. Χατζηδάκη για την παραμονή των παράνομων εγκαταστάσεων του ΚΥΤ στον Υμηττό και στις 23 Δεκέμβρη 2025 έγινε παρέμβαση στο γραφείο του νυν δημάρχου Σ. Ψυρρόπουλου για την κατάσταση στο Εδικό Σχολείο Αθηνών που λειτουργεί υπό την ευθύνη του Δήμου Ηλιούπολης.
Η ανακοίνωση του Νοτίου Τομέα του Ρουβίκωνα:
Παρέμβαση στο δημαρχείο Ηλιούπολης πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου, για την επικίνδυνη παραμέληση και υποβάθμιση του Ειδικού Σχολείου Ηλιούπολης.
Είναι ευρέως γνωστό ότι, στην Ελλάδα, τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητά τους εξαιτίας των ανύπαρκτων υποδομών και της αντίστοιχης πρωταρχικής μέριμνας, πράγμα που σημαίνει πως συχνά απομονώνονται κοινωνικά και καθίστανται αόρατα άτομα. Η ευθύνη για τον αποκλεισμό τους από μια καθολική συμμετοχή στο κοινωνικό σύνολο, από τη μια βαραίνει τον κρατικό μηχανισμό και τα παρακλάδια του, τις περιφέρειες και τις δημοτικές αρχές, από την άλλη βαραίνει και την ίδια την κοινωνία στο σύνολό της.
Φυσικά δεν πέφτουμε από τα σύννεφα με την αναλγησία του κρατικού μηχανισμού για ζητήματα που αφορούν στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης μας. Το παίρνουμε ως δεδομένο ότι το κράτος αδιαφορεί πλήρως για την ζωή της κοινωνικής βάσης, κάτι που άλλωστε αποδεικνύεται καθημερινά, με μεγαλύτερης ή μικρότερης έντασης και έκτασης παραδείγματα. Η ίδια κρατική αμέλεια επικρατεί σε κάθε πτυχή του κοινωνικού μας βίου όπου οι παραλείψεις είναι παντού, είναι εμφανείς, ακόμα και κραυγαλέες.
Στην περίπτωση του Ειδικού Σχολείου, τη βασική ευθύνη για την τραγική κατάσταση που επικρατεί σε αυτό φέρει ο δήμος Ηλιούπολης. Τα παιδιά με αναπηρία που πάνε σε αυτό το σχολείο αναγκάζονται καθημερινά να έρχονται αντιμέτωπα με μια απαξιωτική και μη βιώσιμη πραγματικότητα, αναγκάζονται να βρίσκονται σε έναν χώρο που αντικειμενικά δεν μπορεί να τα συμπεριλάβει. Βιώνουν μια καθημερινή υποτίμηση σε ένα εξαιρετικά αφιλόξενο περιβάλλον.
Τα ζητήματα που προκύπτουν στο εν λόγω σχολείο, αφορούν τις κτιριακές εγκαταστάσεις, τις υποδομές και τα αναλώσιμα. Ενδεικτικά,
-υπάρχει μόνο μία ράμπα πρόσβασης προς τους ορόφους.
-υπάρχει μόνο ένα ασανσέρ το οποίο χωράει μόνο ένα αμαξίδιο με τον συνοδό.
-οι τουαλέτες δεν εξυπηρετούν τα παιδιά με κινητικές αναπηρίες. Από τις 8 διαθέσιμες, οι 4 δεν έχουν καν στηρίγματα και αυτές που έχουν, τα έχουν τοποθετημένα λάθος.
-οι 16 αίθουσες διδασκαλίας είναι ουσιαστικά 8, χωρισμένες με γυψοσανίδα, με αποτέλεσμα να ακούγονται οι διδασκαλίες από τη μία αίθουσα στην άλλη.
-δεν υπάρχει κανένας χώρος διαλείμματος ή φαγητού. Τα παιδιά που δεν μπορούν να κατέβουν στον προαύλιο χώρο, αναγκάζονται να παραμένουν και να τρώνε στο μπαλκόνι.
-έχουν ζητηθεί προκατασκευασμένες αίθουσες (προκάτ) για τη στέγαση του προσωπικού, ώστε να απελευθερωθούν αίθουσες για διδασκαλία, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει.
-ο δήμος δεν δηλώνει καν το σχολείο σε πρόγραμμα κτιριακής αναβάθμισης.
-τέλος, δεν παρέχει ούτε τα απολύτως απαραίτητα αναλώσιμα (πάνες, μαντηλάκια , χαρτί υγείας, σαπούνι).
Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουν τα παιδιά σε αυτό το σχολείο, αυτόν τον γολγοθά καλούνται να ανεβαίνουν σε καθημερινή βάση. Και η δημοτική αρχή αρνείται εδώ και χρόνια να βελτιώσει ουσιαστικά τις υποδομές, όπως αρνείται να ακούσει τους γονείς των παιδιών.
Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί. Η αρχή έγινε με την παρέμβασή μας στο δημαρχείο, και θα παρακολουθούμε τις εξελίξεις μέχρι η δημοτική αρχή να προβεί στις απαραίτητες βελτιωτικές κινήσεις για την καθημερινότητα αυτών των παιδιών στο σχολείο τους. Θα συνεχίσουμε μέχρι οι συνθήκες να είναι αξιοπρεπείς, ως οφείλουν.
Θα πρέπει να παλέψουμε βήμα βήμα προκειμένου όλα τα άτομα με αναπηρία να συμπεριλαμβάνονται συνολικά στην κοινωνική ζωή ως ισότιμα μέλη της, είτε στην εκπαίδευση είτε στην εργασία, αλλά και σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας, και να υπάρξει η αναγκαία υλικοτεχνική μέριμνα για τη δομική προσβασιμότητά τους σε όλους τους χώρους.
Μέχρι όλοι να είμαστε ίσοι.
Μέχρι όλοι να είμαστε ορατοί.
